पार्थिव ...!

 

अस्वस्थ जाणिवांचे प्रहर अन

विश्रब्ध उमाळ्यांच्या रात्री

जगण्याच्या जात्यात भरडतो 

पार्थिव आनंद यात्री…!

आज हृदय मम...!

"अफाट जगती जीव रजःकण
दुवे निखळता कोठुन मीलन
जीव भुकेला हा तुजवाचुन
जन्मांमधूनी पिसाट फिरता,

भेट घडे आजला...!" 

कविवर्य शंकर वैद्य यांना भावपूर्ण आदरांजली!

असे काही...!

 

सापडते का पहावे म्हणतो

झोकून द्यावे असे काही

वाटचाल तर भागच आहे

जरी पावलांना ठसे नाही…!

अज्ञाताची कविता...!

कापूर...!

 

जगण्याचे मर्म उमजण्या

आयुष्य जावे लागले…

असण्याचे सार्थक होण्या

मज कापूर व्हावे लागले…!

'देणे समाजाचे'...!

"करू नका एवढ्यात चर्चा पराभवाची,

 रणात आहेत झुंजणारे अजून काही

 विझून माझी चिता युगे लोटली तरीही

 विझायचे राहिले निखारे अजून काही…!"

- कविवर्य सुरेश भट 

'देणे समाजाचे' या समाजाभिमुख कार्यक्रमाच्या १० व्या पर्वाचा शुभारंभ करतांना
व्रतस्थ अनिल अवचट तथा बाबांना वरील काव्यपंक्ती स्मरल्या…!

विराट...!

 

आळवितो रोज किती

मी, मला अन माझे…

विराट निसर्ग-भानात

क्षुद्र जगण्याचे ओझे…!

नागोजी…!

शानसे...!

"मैं शायद तुम्हारे लिये अजनबी हूं

मगर चांद तारे मुझे जानते है… 

ये सारे नजारे मुझे जानते है…!"

आशाताई, वाढदिवसाच्या कृतज्ञतापूर्वक शुभेच्छा…! 

हा आवाज जन्मोजन्मी आमच्या हुरहुरत्या मनावर फुंकर घालो…!

जयोस्तुते…!

 

अक्षर-ओळख, गणित, शास्त्र

भूगोलाच्या इतिहासात नेऊन

घडविले आम्हा जगण्यालायक

असिधाराव्रताचा वसा घेऊन…

 

तुमच्या शिवाय गोळे होतो

जगलो असतो मेंढर होऊन

शिकवून आम्हां केले माणूस

स्वत: उन-पावसात न्हाऊन…!

 

कसे फेडावे ऋण जन्माचे

आम्ही दिगंतरा जाऊन

कुठेही असलो तरी जगतो

हरघडी तुमचे गीत गाऊन…!