'अर्थ'...!

 

जगण्याला अर्थ होता

तेव्हा गणित समजले नाही...

व्यवहाराचा 'अर्थ' उमजता

जगणे नि:संदर्भ नाही...!

नवरस...!

 

दुर्गा शक्ती अम्बा माया

 

रूपे तुझी कोटी कोटी...

 

लक्ष्मी सरस्वती देवी

 

नवरस तुझ्या घटी पोटी...!

स्वाधीन...!

पंचमहाभूतांचा स्थूल देह

 

उत्पत्ती-स्थिती-लयाधीन

 

'अनित्य' सूक्ष्म आकळता

 

आत्मा मुक्त मी स्वाधीन

 

 

परम पूज्य गुरुजी पद्मभूषण ग्लोबल विप्श्चना आचार्य

श्री सत्यनारायण गोएंका यांना सद्गदित श्रधांजली…!

२९ सप्टेम्बर २०१३

 

बोळवण...!

परवा भेटला बाप्पा, जरा वैतागलेला वाटला

 

'दोन क्षण दम खातो' म्हणून माझ्या घरी टेकला

 

'उंदीर कुठे पार्क करू? लॉट नाही सापडला'

 

मी म्हंटलं सोडून दे, आराम करु दे त्याला…

 

तू पण ना देवा कुठल्या जगात राहतोस?

 

मर्सिडिस च्या जमान्यात उंदरावरून फ़िरतोस?

 

मर्सिडिस नाही निदान नॅनो तरी घेऊन टाक

 

तमाम देव मंडळींमधे भाव खाऊन टाक…
 

 

'इतक्या मागण्या पुरवताना जीव माझा जातो

 

भक्तांना खुश करेपर्यंत माझा जीव दमतो

 

काय करू आता सार मॅनेज होत नाही

 

पुर्वीसारखी थोडक्यात माणसं खुशही होत नाही

 

इमिग्रेशन च्या रिक्वस्ट्स ने सिस्टीम झालीये हॅंग

 

तरीदेखील संपत नाही भक्तांची रांग

 

चार आठ आणे मोदक देऊन काय काय मागतात

 

माझ्याकडच्या फ़ाइल्स नुसत्या वाढतच जातात'

 

 

माझं ऐक तू कर थोडं थोडं डेलिगेशन

 

मॅनेजमेंटच्या थेअरीमधे मिळेल सोल्यूशन

 

एम बी एचे फ़ंडे तू शिकला नाहीस का रे?

 

डेलिगेशन ऑफ़ ऍथॉरिटी ऐकल नाहीस का रे?

 

असं कर बाप्पा एक लॅपटॉप घेउन टाक

 

तुझ्या साऱ्या दूतांना कनेक्टीव्हिटी देऊन टाक

 

म्हणजे बसल्याजागी काम होइल धावपळ नको

 

परत येउन मला दमलो म्हणायला नको

 

माझ्या साऱ्या युक्त्यांनी बाप्प झाला खुश

 

'माग' म्हणाला 'हवं ते एक वर देतो बक्षिस

 

सी ई ओ ची पोझिशन, टाऊनहाऊस ची ओनरशिप

 

ईमिग्रेशनदेखील होइल लवकर मग ड्युअल सिटिझनशिप'
 

 मी हसलो उगाच, म्हंटल, देशील जे मला हवं

 

म्हणाला मागून तर बघ, बोल तुला काय हवं?

 

'पारिजातकाच्या सड्यात हरवलेलं अंगण हवं '

'सोडून जाता येणार नाही अस एक बंधन हवं'

'हवा आहे परत माणसातला हरवलेला भाव'

 'प्रत्येकाच्या मनाच्या कोपऱ्यात थोडासा शिरकाव '

'देशील आणून परत माझी हरवलेली नाती '

'नेशील मला परत जिथे आहे माझी माती '

'इंग्रजाळलेल्या पोरांना थोडं संस्कृतीचं लेणं '

'आईबापाचं कधीही न फ़िटणारं देणं '

'कर्कश्श वाटला तरी हवा आहे ढोलताशांचा गजर '

'भांडणारा असला तरी चालेल पण हवा आहे शेजार '

'य़ंत्रवत होत चाललेल्या मानवाला थोडं आयुष्याचं भान'

'देशील का रे बाप्पा माझ्या पदरात एवढं दान ?'

 

"तथास्तु" म्हणाला नाही सोंडेमागून नुसता हसला

 

सारं हाताबाहेर गेलंय पोरा… "सुखी रहा" म्हणाला…!

आदिबीज...!

 

अकार चरण युगुल

उकार उदर विशाल

मकार महामंडल

मस्तकाकारें...

 

हे तिन्ही एकवटले

तेथें शब्दब्रह्म कवळलें

 ते मियां श्रीगुरुकृपें नमिलें

आदिबीज...!

दहीहंडी...!

यशोदेचा कान्हा राधेचा श्याम

गोपींचा नटखट गोपाळा…

सख्यांसह फोडीतो दहीहंडी

तो गोविंद निळा सावळा…!

मनोज्ञ...!

 

इवलेसे आयुष्य

जगण्या काय हवे…

शुभेच्छांचे बळ अन

जीवलगांचे थवे…

 

पुस्तक मनोज्ञ वाचता

विचारांना पंख नवे...

कवितेच्या मुग्धतेत

उडणे सावरी सवे…

 

उगाच बघता कधी

जे भवति ना भवे…

उन्मादल्या मनासाठी

पापणी ओली लवे…

 

घडविण्या जे आवडे

स्वप्न त्याचे व्हावे

क्षण क्षण आयुष्य

चिंब पावसात न्हावे…!

रक्षाबंधन…!

 
प्रेमाचे लक्षण भारी विलक्षण
जैसी ज्याची भक्ती तैसा नारायण

रक्ताच्या नात्याने उपजे ना प्रेम
पटली पाहिजे अंतरीची खूण

धन्य तोचि भाऊ धन्य ती बहीण
प्रिती ती खरी जी जगी लाभावीण...!

बिंब…!

तुझी पत्र वाचतांना
मनाचा पक्षी
आठवणींच्या आभाळात
उंचच उंच झेपावतो…

नजर धुसर केणारी
त्याची ती झेप पाहून
काळ्या मेघालाही
आश्चर्य वाटतं…

त्याने कडूगोड आठवणींनी
टाकलेला हुंकार फक्त
आकाशालाच ऐकू येतो…

त्याच्या डोळ्यातली
हिमालयाला लाजवणारी उंची
थिट करते अवघं ब्रह्मांड
त्याच्या इवल्या पंखांसमोर…

तुझ्या कुंतलांच्या
सावलीसाठी आसुलेला
तो थकतो, विचार करतो
अन परततो…

तुझ्याच आठवणींच्या राज्यात
अन गुंततो पुन्हा तुझ्या
नसण्याची साक्ष देणाऱ्या तुझ्याच
विचारांच्या भोवऱ्यात… पंख मिटून!

श्रावण...!

 

श्रावणाच्या सरींना

 

ऊन ऊन झळाळी

 

अंकुरल्या बीजातून

 

फूल फूल डहाळी

 

 

सृष्टीला लावण्य हिरवे

 

पानोपानी ग विलास

 

हाती रंगता मेहंदी

 

मनोमनी उल्हास…!