शुक्रवार, २ मार्च, २०१८

पुन्हा विंदा - धुळवड स्पेशल!




प्यालों किती तरीही,
प्याले न मोजितो मी;
आहे पिता-पिवविता,
तो एक, मानतो मी.

अवकाश हाच प्याला,
अन् काळ हीच दारू;
थेंबात सांडलेल्या,
ग्रहगोल पाहतो मी.

कक्षेवरी उगा का,
कलते वसुंधरा ही?
झुकली अशी कशाने,
तें एक जाणतो मी.

पापांत पुण्य मिसळी,
सत्यात अन् असत्य;
जो कॉकटेलकर्ता,
त्यालाच मानतो मी.

जो बाटलीत आहे,
आहेच तो बुचात;
हें सत्य नास्तिकांच्या,
डोक्यांत हाणतों मी.

द्राक्षांत आजच्या या, 
दारू असे उद्यांची;
आशा चिरंतनाची,
इतकीच ताणतो मी.

जातक, १९६५. 
सौजन्य - सन्मित्र शाम वाघ